Οι Λιχάδες ή Λιχαδονήσια είναι μια συστάδα μικρών νησίδων στα βορειοδυτικά της Εύβοιας μεταξύ του οικισμού της Λιχάδας από την πλευρά της Εύβοιας, και των Καμένων Βούρλων από την πλευρά της Φθιώτιδας. Το όνομά τους οι Λιχάδες, το οφείλουν σύμφωνα με την μυθολογία στον Λίχα, τον δούλο του Ηρακλή, ο οποίος του παρέδωσε τον χιτώνα της Δηιάνειρας. Σύμφωνα με τον μύθο ο Ηρακλής θεώρησε υπαίτιο τον Λίχα για τον δηλητηριασμένο χιτώνα και τον εκσφενδόνισε στην θάλασσα. Από τα κομμάτια και το αίμα του σχηματίστηκαν οι Λιχάδες. Στην πραγματικότητα τα νησιά είναι ηφαιστειακής προέλευσης ενώ μεγάλο μέρος τους καταποντίστηκε στον βυθό της θάλασσας κατά τη διάρκεια σεισμού που έγινε το 426 π.Χ.

​

Περιγραφή

Τα Λιχαδονήσια βρίσκονται στην βορειοδυτική πλευρά της Εύβοιας , ανάμεσα στο Μαλιακό και το Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο, στην προέκταση του αρχαίου ακρωτηρίου Κήναιο, απέναντι από τον οικισμό Κάβο. Απέναντι βρίσκεται το ακρωτήριο Κνήμιδα της Φθιώτιδας.

​

Αποτελούνται από τη Μονολιά τη Μεγάλη Στρογγυλή, τη Μικρή Στρογγυλή, το Στενό, τη Βαγιά, το Βορήα, το Λιμάνι, καθώς και από άλλους μικρούς σκοπέλους και μύρμηκες, που λέγονται Ποντικονήσια.

Η Μεγάλη Στρογγυλή είναι το νοτιότερο της συστάδας. Πήρε το όνομα του από το στρογγυλό σχήμα του. Είναι κατάφυτο νησί. Το νησάκι εξέχει απότομα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και πρέπει να είναι η κορυφή ενός υποθαλάσσιου ηφαιστείου. Έχει τοποθετηθεί φάρος.

Το νησάκι Μονολιά είναι μακρόστενο και έχει ένα μικρό όρμο που χρησιμεύει ως φυσικό λιμάνι.

​

Τα Λιχαδονήσια προσφέρονται για υποβρύχιο ψάρεμα και θαλάσσια σπορ (σκι, σερφινγκ).